İsyan Şiiri - Suskun Şair Fazlı Acar

İSYAN

Göğsümde pas tuttu susmuş çığlıklar,
Şafak penceremde yolunu şaşırır.
Geceden kalmadır gözümde izler,
Her doğan gün içimde biraz ölür.

Hangi kapıyı çalsam duvar çıktı,
Umut avucumda dikenler saçtı.
Bir adım attıkça yolum daraldı,
Gittiğim her yerde içim parçalandı.

İçimde susmayan bir hesap kaldı,
Her sessiz gecede yeniden yandı.
Göğsümde susmuş mezarlar uyandı,
Geçmişin gölgesi peşimden kaldı.

Sevdaya verdiğim ömür paslandı,
Geceler yüzümde derin iz bıraktı.
Kendimden kaçarken kendime çarptım,
Adımı içimdeki enkaza yazdım.

Ne gelen sesimi duydu, ne giden,
Her biri bir parça kopardı benden.
İçimde kırılmış saatler dönüyor,
Vakit bile kaçtı artık kendimden.

Şimdi susuyorum, sözler tükendi,
İçimde yılların hesabı birikti.
Ben sustukça içimde şehirler çöktü,
İsyanım dilimde değil, içimde büyüdü.

Beni öldüren kurşun değil, sensin,
Adımı mezar taşımdan sildin.
Herkes beni yaşar sanıp geçti,
Ben çoktan kendime veda ettim.

Suskun Şair Fazlı Acar