İsmet Barlıoğlu Şiirleri - Şair İsmet Ba ...

Beynim çarık oldu ayaklarımda,
Bıkıp usanmadan O 'nu aradım.
Bir bitmez inilti dudaklarımda,
Bıkıp usanmadan O 'nu aradım.

Narı parçaladım; içinde O var,

- Ne var bunda? Diye sordu. Ne görüyorsun içinde?
- Hiçbir şey görmüyorum. Kutu boş.
Ferhat Dede, cüzdanından bir banknot alıp eşine vedi:
- Koy lütfen bunu kendi elinle kutuya. Dedi.
Kadın söyleneni yapıp banknotu kutunun içine bıraktı ve kapağını kapattı. Yaşlı adam kutuyu eline alarak:
- Kendi elinle banknotu kutunun içine bıraktığına eminsin değil mi?

8
‘Gardaşcan, sanma ki kayalar sağır,
Hele var gücünle şu dağa bağır.’

Delikanlı:
- Ben sana dememiş miydim tatlı baharlara çıkacağımızı, Minicik. Dedi. Bak bu tatlı bahar sabahına… Bak bu güzel bahara…

Sen olmayınca nesini seveyim bu dünyanın?
İnsana çivit rengi bakan martısız denizlerini mi,
Gönlüme değirmentaşı gibi oturan dağlarını mı,
Gide gide tüketemediğim tozlu-tozaklı yollarını mı,
Ağaçlarında cıvıltı kalmamış ormanlarını mı,
Sinsi sinsi akıp gitmeye çalışan sularını mı,

Kimbilir nasıl üzüleceksin
Pencerelerde beklerken
Yollardan bir türlü görünmeyişime,
Şu eşikten bir daha giremeyişime
Kimbilir nasıl üzüleceksin,
Beni bulamayışına açtığın kapılar ardında,

İhtiyar saygıya layık olmalı,
Ol bir gün ihtiyar, kocamış olma.
Ummanlar dolaşmış kayık olmalı,
Ol bir gün ihtiyar, kocamış olma.

Ak-pak olur saçı ihtiyarların,

Her karanlık bir aydınlığı saklar içinde,
Çilelerimin karasevdanı sakladıkları gibi,
Izdıraplarımın,
Yalnızlığımın,
Umarsızlığımın sakladığı gibi.
Her karanlık gecemde senin aydınlığın,

Ben seni incecik yağmurlara ısmarladım,
Kucakları güneşlere açılan yağmurlara;
Ateşe birer tanrısal öpücük gibi inen,
Bıktırıp usandırmadan dinen
Çisil çisil yağmurlara ısmarladım.
Onun için seni yağmurlarda bekliyorum

Sanki denizden çıkmışsın, deniz kokuyorsun,
Sanki bürünmüşsün gümüşten pullara,
Çamlara sinmişsin yücelerde sis olup
Taştan taşa atlayan sularda gülüşlerin,
Sanki bana gelinciklerin içinden uzanıyor
Ellerin.

Ne yüzüne bakabiliyorum,
Ne saçlarını okşayabiliyorum,
Ne ellerini tutabiliyorum,
Ne sesini duyabiliyorum,
Ne de duygularımı fısıldayabiliyorum.
Vah bana… Vahlar bana…