Boş yere tırmalar, koşarmış insan
Alnında yazanı yaşarmış insan
Sevdiklerim öldüğünde anladım
Ben ölmeyecekmişim gibi ağladım
Her insan bir kitapmış
Okuyunca anladım
Sevgi ilmik ilmikmiş
Dokuyunca anladım.
Çelme takan çok imiş
Anlamadın yüreğimi
Demedin ki "Yüreğimin üstünde kalacağı var"
Bakamadım sana doya doya sevgili
Gözlerimin gözlerinden alacağı var
Gülüşünle tomurcuklanan güllerin
Yüreğin gök kuşağı renklerine bürününce
İçin kıpır kıpır olunca
Kalbinde kelebekler uçuşunca
Papatyadaki son yaprak koparken
Sevmek neymiş bir gün anlarsın
Bir gün sende bakarsın tadına aşkın
Elma yanaklar al al
Dudaklar kaymak, bal
Bana her akşam masal
Anlat güzel sevgili.
Heyecanlı oluyor
Aşan bilir be ancak aşan
Aştıkça kahramanlaşan
Toros Dağları'nda koşan
Atın nalı anlatır bizi.
Balıkesir'de Kaz Dağları
Çal'ın eteğinde ekin biçerdik
Yorulunca bir gölgeye geçerdik
Diz kılardık, gözeden su içerdik
Anlatırdı babam, ben de dinlerdim.
Destelerin arasından çıkardım
Battım kedere gama
Şu yüreğim kırk yama
Dinleyenim çok ama
Anlayanım yok benim.
Ya böyle teyze oğlu
Bilmeden de olsa üzsem de seni
Sen ki karşılıksız severdin beni
Ansızın çekip de gittin ya hani
Ben kafayı yedim, delirdim Anne.
Götürdün bizleri komşuya atta
Oturdum, yad ettim geçmişi, dünü
Bu kaçıncı sensiz Anneler Günü
Deseler inanmazdım öldüğünü
Hıçkırdım ağladım ağladım anne.
İlk iş olarak öperdim elini
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!