Kara toprak beni çağırırken, ve su gibi akıp giderken her gün,
Ben, senin derdindeyim Enver'im, bak anıyorum seni yine bugün.
Duyuyorum sanki, beyaz atının nallarının sesini, koşuyor,
Gidiyor, görüyorum, işte orda, Allah dedikçe Enver, cosuyor.
Ardında, sıra sıra nice erlerin var Paşam, gözleride dolu,
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta