İsmail Aksoy Şiirleri - Şair İsmail Aksoy

Kışın Formülleri

I
Yatağımda uyuya kaldım
ve gemi omurgasının altında uyandım.

Koyu Ağaç, Koyu Su

Bu ağaç yanar koyu bir tütsü
Çıkararak. Soluk yosun damlaları
Dirsek yeninde, başak kılçıkları

Kuzu


Küçük Kuzu, kim yarattı seni?
Bilir misin ki kim yarattı seni?
Sana hayat verdi ve besledi

Manolya Yığınları

Martı çığlıkları arasında buraya kadar
salınarak çıktık kırmızı benekli yadigârların
solgun labirenti, kavkıları ve pençeleri arasından

Mavi Köstebekler

1
Karanlığın keşmekeşinden çıkmışlar, bu iki
Köstebek ölmüş çakıltaşlı oyukta, şekilsizler
Savrulmuş eldivenler misali, bir kaç ayak mesafe var aralarında –

Mayıs Çiçeği

Karakış boyunca karşı koydu o kırmızı alıç
Haşin göklerden kar soğuğu rüzgârların saldırısına
Ve kan damlaları gibi parlak, cesur dalın ölmeyeceğini kanıtladı
Kök sağlam ve sabitse ve iyiyse azim.

Obur

Yatıştırmak zor adamı, açlıktan olmuş deli divane,
Öyle yakışır ki benim siyah talihime
(Hiçbir insanın sahip olamayacağı bir hararetle
Ve gene de korur nezaketini)

Okur

Oturdum bir kitap okudum bütün gece,
Oturdum okuyarak hüzünlü sayfalarla dolu
O kitabın içindeymişim gibi.

Ormangülü Hırsızları Menkıbesi

Halka açık parkta gül tarhlarının adımlanmamış
Bahçesinde yürüdüm; evdeyken
Bahçenin hatırasını bütün bir resim gibi görmek için
Tek bir güle sahip olmayı istedim.

Polly'nin Ağacı

Bir düş ağacı, Polly’nin ağacı:
ince dallardan sık bir çalılık,
her bir benekli sürgün