Amaçsız yürümelerimden birini daha yapıyordum
Yağmurlu bir sonbahar gününde.
Son yaprakta kahverenge boyanıp ta düşünce yere,
Gözlerinde gördüm o rengi.
Sanki bulutları aralayıp yüzünü gösteren güneş ışığı gibi,
Yüzünde gördüm o ışığı.
Öylebir ateş yaktın ki bende.
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta