Işıklara Veda Şiiri - Mehmet Baki Öztokmak

Yanmaya mecali yok ışıkların
Gün battı, çekin perdelerini şehrin
Vehim kokusu var toprakta,
Belki gün doğmayacak, fehmedin…

Sezon bitti, kapattı perdeleri
hayat tiyatrosu biletleri tüketti
Sahneler artık boş kalacak
Hem piyes zannetmeyin o sirkleri
Bu dem, kimselere yar olmayacak
Aratır gelenler derler gideni
Gelmeyecek, öteye saldık treni.

Görkemli salonlar ve seremoni
Dinleyen kadar çalan var
yaylı, vurmalı, üflemeli
Beğenilen bir senfoni,
uzun, kısa, zayıf, tonton
tıka basa dolu salon
huş ağaçlı hırçın baton
tenor, soprano, bariton
bir kuyu; kırk akıllı, bir deli
Anlamalı, dinlemeli...

hayat uzun veya kısa
anlat anlat, bitmez kıssa
Gayri ışıklara veda,
Çok yoruldu onlar çünkü
uzaklardan gelmekteler
Camı isli, eski fener
O da artık dönmek ister
Bu anlamlı kutlamalar,
bu ihtişamlı kopyalar
Hepsi de bunun içindi...
Tiyatro son buldu ama
araya girdi orkestra
Çalıp bir kaç fasıl daha
Hesap başlayacak sonra...