Işıklara Veda Şiiri - Mehmet Baki Öztokmak

Yanmaya mecali yok ışıkların
Gün battı, çekin perdelerini şehrin
Vehim kokusu var toprakta,
Belki gün doğmayacak, fehmedin…

Sezon sonu çekti perdelerini
tüketti biletleri hayat müsameresi
kim dolduracak o sahneleri?
hem piyes zannetmeyin gösterileri
Bu dem kimselere yar olmayacak
Aratır gelenler derler gideni
Gelmeyecek, öteye saldık treni.

Seremoni ve görkemli salonlar
dinleyenler ve çalanlar
yaylı, vurmalı, üflemeli
Beğenilen bir senfoni,
uzun, kısa, zayıf, tonton
tıka basa dolu salon
huş ağaçlı hırçın baton
tenor, soprano, bariton
bir kuyu; kırk akıllı, bir deli
nasıl anlayıp dinlemeli...

hayat uzun bazen kısa
anlat anlat, bitmez kıssa
Gayri ışıklara veda,
Çok yoruldu onlar çünkü
uzaklardan gelmekteler
Camı isli, eski fener
O da artık dönmek ister
Bu anlamlı kutlamalar,
bu ihtişamlı kolpalar
Hepsi de bunun içindi
Bu tiyatro son buldu da
araya girdi orkestra
Çalıp bir kaç fasıl daha
Hesap başlayacak sonra...