Oturmuş koltuğa
Konuşur kendi kendine
Kim bilir neler anlatıyor
Şu küçücük bebek bize?
Elini uzatıp dimdik
Şen bebek Gülşen bebek
Hiçbir zaman hiçbir yerde
Ağlayıp durma olmaz mı?
Gül bebek gül sen bebek
Açılacak güller
Her yıl eylül ayı içinde,
Hüzün çöker hüzün gönlüme.
Dalar giderim kendimce ben,
Bambaşka, farklı bir âleme!
Bakarım bu günden maziye,
Bugün sen benden çok uzaklardasın
Ben ise üzgün, perişan, kıskıvrak
Bakarım her gün sensiz hep yollara
Belki bir gün çıkıp gelirsin diye
Yakıp da gönlümü gittin buradan
“Ela gözlerini sevdiğim dilber”
O günden bu yana yaşlı hep gözler
Bakarım yollarına üzgün perişan
Al eline birkaç sümbülle gülü
Seyret onları koklaya koklaya
Çek içine mis gibi mutluluğu
Güzel hayat içinde doya doya
Bırak gitsin her türlü sıkıntıyı
İlgi ve muhabbet ile
Kalplere dolmalı sevgi
Köy,kent,kasaba, şehirde
Saygı ve sevgi içinde
Tek başıma bu gece
Düşündüm ince ince
İçten içe bir süre
Baktım aya bu gece
Baktım ona öylece
Biraz sonra yine akşam olacak
Gündüz tekrar geceye bürünecek
Şafak da tekrar yeniden sökecek
Güneş yepyeni ümitler üstüne
Yeni bir şevkle özlemle doğacak
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!