### İris (ölüm çiçeği)### Şiiri - Seval ...

Toprağın altında uyuyana rehber, üstünde kalana teselliyim. Sessiz bir taş dibinde mor kanatlar açan dilsiz bir elçiyim, Ne zifiri bir karanlığın feryadıyım ne de unutuluşun kederi; ben, karanlık topraktan doğan o nefesle mor yapraklarında son vedayı zarafetle saklayan Iris. Kılıç misali yapraklarımla muhafızıyım en derin hatıraların, hem ölüme hem cana şahit, hem toprağın hem göğün ahıyım. Sustururum fani hevesleri; ne yalnız yaşamın tatlı neşesine kapılırım ne de bir mezarın soğuk gölgesine... Gökkuşağından örülmüş bir köprü gibi uzanırım iki âlem arasına; geçmişle yarının buluştuğu o an, toprakla gökyüzünün tek nikâhıyım. Buradayım; çünkü yaşam kırılgan bir rüya, hafıza ise toprağın dahi silemediği sonsuz bir yankıdır.