İnsanın İçinde Şiiri - Dr Yusuf Polat

Tüm dünya avuçlarımda da olsa,
Bir kalbin yokluğuna yeniğim ben
Ne taht isterim ne de saltanat,
Ben en çok gözlerinde eksilirim.

İyi de saklı bir sırdır insanın içinde,
Kötü de saklanır aynı nefes içinde.
Bazen bir melek dokunur ruha,
Bir dua yükselir kalbin derinliğinde

İnsan dediğin, ey gönül, bir âlem;
Hem düşer uçuruma
Hem çıkar secdeye.
Bazen
Şeytan gölge salar düşünceye,
Karanlık yürür en mahrem köşeye.

Kim bilir, hangi ses çağırır yine bizi,
Hangi yol saklar hakikatin izini?
Belki de ömür dediğimiz yolculuk,
İnsanın kendinde bulmasıdır kendini

En büyük zafer dünyayı almak değil,
Kendi nefsinin önünde eğilmemektir.
Ve en derin gurbet, uzaklarda değil;
İnsanın kendi kalbine dönememesidir.