İnsan Satmadım Şiiri - Hikmet Metin Çavdar

Makam gördüm, eğilmedim.
Güçlü gördüğümün peşine takılmadım.
Dün ne söylediysem
bugün de arkasında durdum.

Birilerine yaranmak için
sözümü eğip bükmedim.
Yanlış gördüğüm yerde sustuysam
korkudan değildi.

Bazen sustum,
söylesem de değişmeyeceğini bildiğimden.

Bazen yalnız kaldım.
Bunu da dert etmedim.

Kalabalıklar içinde yerim olmadı belki,
ben yine bildiğim yoldan gittim.

Kim ne verdi,
kim ne aldı,
kim kimin yanında durdu...

Bunların hesabını tutmadım.

Ben iyiliği unutmadım.
Dost bildiğimi yarı yolda bırakmadım.
Yanlışını gördüğümde de
susup arkasında durmadım.

Bana şimdi
doğruluktan söz etmeyin.

Ben neler ödedim,
hangi kapılardan döndüm,
hangi insanları hayatımdan çıkardım
siz bilmiyorsunuz.

Kolay değildi.

Ama gece başımı yastığa koyduğumda
kendime hesap vermekten
hiç kaçmadım.

Dün ne söylediysem
bugün de aynı yerdeyim.

Bir makam uğruna
dost satmadım.

Bir mevki uğruna
sözümü satmadım.

Üç kuruş menfaat için
insanlığımı hiç satmadım.

Varsın bazıları
bunu anlamasın.

Varsın arkamdan konuşsunlar.

Ben ne yaşadığımı biliyorum.
Kime ne anlatayım şimdi?

Bugün seni alkışlayanlar
yarın yüzüne bile bakmayabilir.
Ben bunları da gördüm.

Çok şeyden vazgeçtim,
içime attığım da oldu.
Ama kimsenin hatırı için
kendime ters düşmedim.

İnsan satmadım.
Kendimi de satmadım.