İnsan
Ona da koşmak yakışırdı
yarı yolda kalsa bile
her günden kalabalıktı yalnızlığı
ben miydim
İsimsiz, sorgusuz bir aşkın solgun mısraları
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara
Devamını Oku
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara




Umut elimizdeki en değerli şey...Ya o'nu da yitirirsek?
İnsanlığımız toz duman...Çığlık,acı ve kan fırtınalarında darmadağın...
Tebrikler Sevgili Nimet Hanım.
tek umudumuz şimdi cennet
avut bizi .. GEL GÖRKİ ORAYI DA PARSELLEMİŞLER GALİBA. YÜREĞİNİZE SAĞLIK NİMET APEL HANIMEFENDİ..DOSTLUKLA
'öldük, ölümden bir şeyler umarak' dediği gibi şairin..., yaşadık insanlık aleminde 'insan' olduğumuzu sanarak...
Kaleminize sağlık sayın Apel...
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta