Zalim kader bana da gülmez oldu
Dertler peşimi bırakmaz oldu
Yoruldu bu gönlüm, beni taşımaz oldu
Kader bir gün bana da güler, güler inşallah...
Güldürmedi zalim felek, hep süründürdü,
Feleğin gözleri hep, hep beni gördü.
Bir garip Erol'um, yüzüm ne zaman güldü?
Felek bir gün bana da güler, güler inşallah...
Çektiğim çileler yanına kâr mı kalacak?
Ben, ben taş mıyım ki hep dayanacak?
Bu gül yüzüm elbet bir gün solacak.
Solmadan bir gün yüzüm güler, güler inşallah...
Kaç bahar tükettim, kaç kışlar gördüm,
Ben her gece dertlerimi içime gömdüm.
Ben, ben bahtıma ağlaya ağlaya büyüdüm.
Bahtım bir gün bana da güler, güler inşallah...
Ömrümün baharları çoktan kışa döndü,
Gözümden akan yaşlar sele döndü.
Daha yaşarken hayatım hazana döndü.
Hayat bir gün bana da güler, güler inşallah...
Bir gün bu beden de toprak olacak,
O an ne gam ne de dert kalacak.
Sabret, bu kara günler de son bulacak.
Azrail o gün bana da gülecek, gülecek inşallah...
22,02,1998
Kayıt Tarihi : 22.11.2026 23:07:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.


Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!