Ölüm, bu sana belki de son yeminim.
Her şeyden, herkesten çok yakınsın bana.
Dünyada artık kimseye kalmadı kinim.
Ne olacaksa olsun, bıraktım kendimi sana.
Bu Araf fazla, mahvedeceğim kendimi.
Ellerim titrerken fark ettim son olacağını.
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta