Pazar sabahında, güneş uzanır,
Kedi pencerede, ekmek kızarır,
Sen uyurken yüzün, bir göl gibi düz,
İçimde bir bekçi, ansız uyanır.
Ocağı üç kere, yoklar bakarım,
Kilidi denerim, nöbet tutarım,
Mutluyuz dersin de, inanamam ben,
Bir cümlende gizli, çatlak ararım.
Fırtınada rahat, uyurum bilsen,
Sessizlikte korkum, gelir ki görsen,
Huzur bir buz gibi, ince ve şeffaf,
Üstünde yürürken, ürkerim, gülsen.
Buz kırıldı bir gün, rahatladım ben,
Suya düşen kimdi, baktım derinden,
Ne sen vardın orda, ne bir başkası,
Kendi buzumdan da, kendi elimden.
Kayıt Tarihi : 17.10.2026 20:41:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!