Kavrulsa da dilim, dudağım;
sûkuta yaren kalacağım,
Elbet bir gün yaprak olup düşecek,
toprakla da buluşacağım.
Ama o vakte kadar;
Salına salına aramızda dolaşan iblis’e inat,
Ellerim kanayıncaya kadar,
sonsuz AŞK’ı yazacağım…
A. Levent IŞIK
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta