Yüzündeki çizgiler mi yaşanmışlığın izleri yoksa gözlerin mi ömrünün suskun şahitleri?
Varlığın mı şükrümün sebebi yoksa yokluğuna küfür mü etmeli?
Ey sevgili, kalbimin en kuytu yeri
gündüzümün azılı katili söyle yüreğinin neresinde yüreğimin yeri?
Ey gecem, ey karanlığım
Aşkından kavruldum söyle yüreğinde mi ellerim?
Varlığına alıştığım gibi yokluğuna da alışmalı mı yüreğim?
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Kaleminize yüreğinize sağlık
Merhaba teşekkür ederim.
Şiir yalın, akıcı ve de duyguların samimi sesi olunca tadına varılmaz oluyor...Mükemmel kaleminizi kutlarım,
Merhaba teşekkür ederim.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta