Terk edilmiş hücremde k/üflenmişim yıllarca
Hapsetmişim kalbimin köşesine duygularımı
Bir esaret ki çok z/amansız
Amansızca kaçırıyor en güzel uykularımı.
Gecenin gizemi çökünce gönül evime
Gönlümdeki seller,
çağıl çağılken
Attın tüm köprüleri
bırakıp gittin.
o an,sanki kayboldum,
koca alemde,
Hayatta tutunacakları bir dalları yoktu,
destektiler birbirlerine,kol kanat gerdiler.
kenetlendiler hayat mücadelesine,canhıraş
kimsecikleri yokyu
üç kız bir ana.
Ah hayat kalleş yaşam,
Ufaktın tefektin ama hamarat
Satardın her şeyini haraç ve mezat.
Adınla vücudun birazcık tezat
Mahallenin maskotu Sudenaz abla.
Gözleri götürmüyor kalpleri fesat
Bir ilkbahar yağmuruyla
Akıp gittin bir su gibi.
Buharlaştın bulut oldun,
Yağıp gittin bir su gibi.
Damla idin deniz oldun,
Bir güzel sevdim ya dillere düştüm,
Her önüne gelen azarlar beni,
Benim de sevmeye hakım yok gibi,
Sen kim aşk kim,diye bozarlar beni.
göya aşık olmuşum da işten geçmişim,
Bakma gözlerimin ıslaklığına
Kaşlarımın çatılmışlığına aldanma
Senin için değildir
Bu dökülen damlalar.
Şimdi gelmişsem karşına
İstenseydi eğer aşklara izin,
bir onay mercisi olsaydı sevdanın,
kaçak sayılırdı aşkı herkesin,
harami olurdu Leyla-Mecnun,Mem-u –Zîn.
Sevdalı gönüle zindan gerekmez,
Dünya karanlıktaydı
Aşk îcat edilmeden.
Yıldızlar bu kadar güzel değildi
Işımıyordu gökyüzünde ay ve güneş.
Önce insan olmayı öğrendik
Aşkın bir zamanı var,
...diye hep aldanırız.
Belki daha sonra,diye öteleriz
..aşklarımız,sevdalarımızı...
Oysa,bir daha aşık olacağından
emin olan var mı..yada,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!