Sensiz geçen zamanın
insafsızlığından yakınsam,
kulağını çeker misin zamanın.
şirretliğini,muzipliğini anlatsam,
kaşlarını çatar mısın,
zaman denen şımarık asi çocuğa
Yâd ettim bu gün adını
Düşündüm kılı kırk yardım.
Yalnızlığın kekremsi tadını
Kana kana farkına vardım.
Labirent oldu sokaklar
Bu gönlümün tek güneşi,
ölesiye sevdiğim…
Özlemin bitsin artık,
Bak işte,sana geldim.
Güneş aşmak üzere,
Sağa vurdun sola vurdun kendini,
Yıkıldı sevdanın ucu kenarı.
Sonunda kaybettin gönül bendini,
Sürdün duyguları yokuş yukarı.
Deli gibi seven kalpleri kırdın,
Sen uzaklardaki/m,
gizli ağlamaklarım,
gözyaşım,
dert ortağı yalnızlığımın.
sana gönlümü verdim,
Hayatta tutunacakları bir dalları yoktu,
destektiler birbirlerine,kol kanat gerdiler.
kenetlendiler hayat mücadelesine,canhıraş
kimsecikleri yokyu
üç kız bir ana.
Ah hayat kalleş yaşam,
Terk edilmiş hücremde k/üflenmişim yıllarca
Hapsetmişim kalbimin köşesine duygularımı
Bir esaret ki çok z/amansız
Amansızca kaçırıyor en güzel uykularımı.
Gecenin gizemi çökünce gönül evime
Gönlümdeki seller,
çağıl çağılken
Attın tüm köprüleri
bırakıp gittin.
o an,sanki kayboldum,
koca alemde,
Sen yoksun yine yatağım soğuk
Vakitsiz üşütüyor eylül rüzgârı
Mevsimsiz koptu dalından yapraklar
Sensizlik yaktı kuruttu sabahları.
Yokluğunda mevsim hazan
Çiçek açmaz oldu ağaçlar
Artık,bizi birbirimize bağlayan
Sevgi zinciri kopmuştu.
Fırtınadan arta kalan
Tufan yeriydi kalbimiz.
Yaşanmış acı tatlı onca yılı
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!