Her başlangıç bir bitiştir aslında
Yavaş yavaş tüketmektir hayatı
Sevgiyi azaltmaktır farkında olmadan.
Her ayrılık
Veda etmektir güzel yarınlara
Açmadan soldurmaktır aşk çiçeğini
Yokluğun acı gerçek taş bastım kalbe
Sevdamla giriştim sonsuz bir harbe.
Etkilemez senden gelecek darbe,
Unuttum yüzünü istemem gelme.
Çok zaman bekledim uzun bir takvim
Anladım artık gelmeyeceksin.
Sen geleceksin diye her gün
Gözlediğim yolların
Her bir taşını ezberledim.
Ezberledim bozuk yerlerini
Çıkıntılarını bile biliyorum
Çizmeci sokağı numara sekiz,
pencerem ışıksız,köhne,perdesiz..
ıssız sokağı seyrediyorum,
Hayalin içimde,bedenim sensiz.
Ne yaman sevmişim seni,
Yavaş yavaş yaklaşıyor,
hissediyorum sesi.
Dört yandan kuşatıyor benliğimi,
yeni bir gönül meselesi.
Titremeğe başladı ellerim ayaklarım,
Göz göz oldu azdı aşk yaraları
Pek de kanar oldu neşter değmeden.
Bir işe yaramaz dost çareleri
İyileşmez bilirim elin değmeden
Soğudu sohbetin kalmadı tadı
Aşk yarama merhem sürme
Kabuk bağladıktan sonra.
Bayramlar umrumda değil,
Her gün ağladıktan sonra.
Sevdaya geçer mi kurşun,
Bahar güneşiyle kalbime kondun
Seni zalim seni,aşkın böcüsü.
Sonbahar gelince bırakıp gittin,
Yüreğimde kaldı sevda acısı.
Şimdi soruyorum dört bir düvelden,
Eliniz kolunuz neden bağlı
Aşka esir misiniz?
Nedendir bu korkularınız
Ne kadar çaresizsiniz?
Panikleme/yin korkma/yın
Gün ağarırken yavaş yavaş,
Nazlı nazlı cilveleşirken şafak,
Herkes umutla uyanırken yeni güne,
Ben yine umutsuzum,yüreğim çıkmaz sokak.
Gün olur imrenirim el ele gezenlere,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!