Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
İnsanın içinde doyumsuz yaşam sevgisi varsa, yaşamın tüm güzelliklerini görmek ne kadar içten ve duyarlı olur. İlkbahar ve insan güzellikleri birlikte yaşamasını bilen iki olgu.. Yeniden dirilmek, silkinmek, doğrulmak, doğadan yeni dirimsel güçler almak... ve yaşamak en doğrusu yaşamak...
Başarılar.. çok güzel ve içten dizelerdeki yalın duruluk insanın ruhuna bir kat daha duyarlılık katıyor.... Yaşasın ilkbahar... mutlu olalım çocuklar kadar....
Sıkıntıların panzehiri doğayı, ne güzel ve duyarlı anlatmışsınız Armağan Hanım, bir doğa dostu olarak sizi kutlarım. Sevgi ve saygılarımla esen kalın!(10on)
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta