Yüreğimi kara bulutlar kaplıyınca,
İlkbahar bana ilaç gibi gelir.
Üzgün yürek,yorgun bedenim,
Sanki canlanır.
Yaşa başa bakmadan,
Yemyeşil kırlarda,
Yuvarlanmak isterim.
Zülfü kimi ayağın koymaz öpem nigârum
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum
Devamını Oku
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum




İnsanın içinde doyumsuz yaşam sevgisi varsa, yaşamın tüm güzelliklerini görmek ne kadar içten ve duyarlı olur. İlkbahar ve insan güzellikleri birlikte yaşamasını bilen iki olgu.. Yeniden dirilmek, silkinmek, doğrulmak, doğadan yeni dirimsel güçler almak... ve yaşamak en doğrusu yaşamak...
Başarılar.. çok güzel ve içten dizelerdeki yalın duruluk insanın ruhuna bir kat daha duyarlılık katıyor.... Yaşasın ilkbahar... mutlu olalım çocuklar kadar....
Sıkıntıların panzehiri doğayı, ne güzel ve duyarlı anlatmışsınız Armağan Hanım, bir doğa dostu olarak sizi kutlarım. Sevgi ve saygılarımla esen kalın!(10on)
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta