Hem öksüz hem yetim çocuk gibiyim
Kötüyüm diyemem, elbet iyiyim
İyiyim de, uykusuz seyyah gibiyim
Ne dost kaldı çevremde ne de komşular
Hazan mevsimini yaşar gibiyim
*
Zaman dilsiz bir cellat, can alır durur
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Şiirinizde güzel manalar münderiç olmasına rağmen bazı mısralarda kafiyelerde uyumsuzluklar vukua gelmiş.Onları düzeltirseniz şiiriniz eminim daha da güzel ve okunası olacak kardeşim
Mana muhtevalı şiirleri tercih ettiğiniz için sizi tebrik eder hayırlı çalışmalar dilerim.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta