ilaçlara boğmuşlar insanı
ilaç kokuyor bakışları
dayamışlar akineton u
largatil hapını
vermişler norodol u
ve kamburu çıkmış hastanın.
kalabalık..itiş kakış
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




BEN BU DUYGUYU ÇOK İYİ BILIRIM HOCAM. VE SİZE TUM YÜREĞİMLE KATILIYORUM İNSAN RUHU SADECE VE SADECE RABBİNİ ZİKİRDE BULUYOR HUZURU. GONLUNUZE SAĞLIK. RABBIMI ZIKIRDEN SIZI ENGELLIYEN HIC BIR SEY OLMASIN.
işte hayatın acı, hemde çok acı bir gerçeği....
insanın dişi ağrır bellidir acı...
parmağı kesilir görünür yara...
ya ruhundaki yaralar..
..........
günümüz koşullarında git gide artan, ve kabullenilemeyen bir yara....
maneviyatta çok önemli ancak
bilimi gözardı etmemek kaydıyla...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta