İçimdeki Işık Şiiri - Meçhulle Şiirler

Yine bir akşamüstü uzaklara dalıp giderken ben
Yıkılmaz gururum engeller yığardı önüme
Ne sen nede senden kalan hiç bir hatıra
Bir söz bile yakmazdı canımı..

Büyüttüm içimdeki çocuğu
Gözyaşı dökmüyorum artık olur olmaz yerlerde
Giderken sırtıma sapladığın hançeri de söküp attım
Yüreğim hiç olmadığı kadar durgun ve sessiz şimdilerde

Ay ışığında açtığım rakının bile tadını unuttum
Öylesine unuttum ki
O kederli, o ruhsuz geçen günleri
Rabbim yaşatmasın kimseye diyorum
Her geçen gün biraz daha iyi’leşiyorum sanki
Kötü alışkanlıklardan kurtulmaya senle başlamış olmam da bir mucize olsa gerek
En zorunu en başında atlatmış olmak umutlandırıyor yüreğimi..

Yazmaktan vazgeçemiyorum bir türlü
Yazdıkça hafifliyor
Yazdıkça rahatlıyorum
Oysa konuşuyor olsam
Üç beş kelimeden sonrasına katlanmazdı kimse
Umrumda da değil gerçi
Ben yüreğimde ördüğün duvarı yıktım ya
Zihnime yerleştirdiğin o vazgeçemezsin hissini
Çoook, çok teşekkür ederim sana
Bana kattığın her mutluluğa, her tecrübeye, her acıya
Benim şunca yıl yapamadığımı yaptırdın kısacık zaman da..