İçimde Çoğalan
Yüreğimde eski sonbahar kaldı
Gözlerinde sönmeyen yıldız vardı
Rüzgâr değse de yıkılmayan dağdın
Adın düşünce içimde çoğaldın
Külden doğan bir şafak gibiydin
Sessizliğin en derin duasıydın
Yarım kalan ömrüme mana kattın
Bir bakışınla bin yolumu aştın
Geceler boyu sende kayboldum ben
Ne gelen var artık ne giden sende
Seninle tamam oldu eksik cümlem
Avuçlarında saklı kaldı dünüm
Kayıt Tarihi : 12.09.2026 00:28:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
TÜM YORUMLAR (1)