İbrahim Halil Demir Şiirleri - Şair İbra ...

Ben Allaha, sen bana emanet,
Varlığın, veriyor bana cesaret,
Yokluğun ise, sokar gönlüme kasavet,
Gideceksen, bir gün benden habersiz,
Allah seninle olsun kal selamet!

Bedenimden bir türlü geçmeyen ağrımdasın sen
Pınardan içtiğim su dağlara yağan karsın sen
Gönlümün kıpırtısı kalemimin yazısısın sen
Yazılmamış sayfalar, okunmamış kitabımsın sen

Uykuya dalışım, uykudan uyanışımsın sen

Sen,karanlıkları aydınlatansın,
Sen, celalli bakışlarla zalimleri korkutansın,
Sen, hayırlı icraatlarıyla gözleri yaşartansın,
Sen garip gurabayı mutlu edip hayata bağlayansın,
Ve sen Başbakanların Başbakanı Recep Tayyip Erdoğansın.

Yıldızlar kaydığında
Güneş doğup battığında,
Her gün ağardığında,
Sen gelirsin aklıma.

Tırtıllar kelebek olduğunda,

Kırlangıçlar yuvalarını muhkem yaparken,
Kapkara bulutlardan, rahmet boşalırken,
Karlar birbirine değmeden yağarken,
Sen gelirsin aklıma!

Hak ile batıl birbirinden ayrılırken,

Sen gider isen,
Elim ayağım birbirine dolanır.
Kömürümsü simsiyah saçlarım birden aklanır.
Sana meftun bu sevdalı yufka gönlüm,
Sevdalıların meclisinde her daim horlanır.

Sen gidersen, sularım akar boz bulanık,
İltica eder şirin uykular kalırım uyanık.
Yaşanmamış ömrümün büyük bir kısmı,
Hayatın mahkemelerinde eder beni sanık.

Sen gidersen,
Seni sana yazan kalemlerimin mürekkebi biter!
Adı henüz duyulmamış dert ve kederler gönlüme çöker!
Adını adın koyduğum gül sevdalısı şeyda bülbülüm,
Her gün doğumunda, hüzünlü ve kederli öter!

Sen gül bahçelerinde volta atarken,
Ben geçiriyordum ömrümü ahlar vahlar ile.
Vahşi bir mahlukça hayatım kemirilirken,
Gözlerin yaşarıyordu attığın kahkahalar ile.

Sen gül bahçelerinde volta atarken,

Ey sevgili!
Sen, her iki cihanın da ziyası,
Sen, şerefli ümmetinin ar ve hayâsı,
Sen, tarihe mal olmuş asil insanların mayası,
Ve sen, gönüllerin sultanısın.