İbrahim Halil Demir Şiirleri - Şair İbra ...

Ey sevgili,
Ayı kendime güneşi sana ayırdım,
Aşkını ve sevdanı her daim kayırdım.
Sevdanın meşakkatli yollarında,
Üzerinde yürüdüğün yemyeşil çayırdım.

Ey sevgili sen,
Mahir bir arzuhalci olamadığın,
Nadide sevdalarla dolamadığın,
Yar firağında saçlarını yolamadığın,
İbadetlerini huşu ile yapamadığın için suçlusun.

Ey sevgili tanıdıkça seni,
Artar sana olan muhabbetim an be an.
İki cihanda da aziz olur sünnetlerine uyan.
Üzüldükçe üzülür,küser bu fani dünyaya,
Davan uğruna çektiğin meşakketleri duyan.

Ey şerefli güzel insan,
Sen sen ol yaradanı unutma!
Lüzumsuz bilgileri heybene doldurma!
Helal çalışan bir ırgat ol!
Gönül bahçene baykuşları kondurma!

Ey sevgili,
Bas beni şefkat abidesi bir anne misali bağrına,
Yapılması gerekenleri yap bırakma yarına.
Öylesine içten öp kucakla ki, beni,
Visal sevinciyle adın yazılsın dağların karına.

Ey sevgili,
Bas beni şefkat abidesi bir anne misali bağrına,
Yapılması gerekenleri yap bırakma yarına.
Öylesine içten öp kucakla ki, beni,
Visal sevinciyle adın yazılsın dağların karına.

Ey yar,
Özümü özüme küstürdüler,
Gönül ışıklarımı söndürdüler.
Meclislerde saygın bir sevdalıyken,
Beni Mecnunlara döndürdüler.

Ey Yar,
Ben yaşadıkça alayım senin kadanı,
Seven zikreder her daim yaradanı.
Sen sen ol unutma asla ve asla,
Sevdası uğruna ac ve susuz yatanı

Ey yar,
İsterim ki, seni seven gönlüm aşkınla dolsun!
Goncalarımın dikenleri daha açmadan solsun!
Yaşanmış sevdaların içinde,
En manidar sevda bizim sevdamız olsun!

Gayri ihtiyarı buruk bir şekilde baktım,
İşin kolayına kaçmadan seven gözleri yaşlıydı.
Bunu istediği halde gizleyememişti.
Yufka yüreği, sevecenliği onu hemen ele veriyordu.
Zira baş koyduğu yol sevda yoluydu,
Bu yolda yolcu olmanın zorlukları vardı.