İbrahim Çelikli Şiirleri - Şair İbrahim ...

Değirmenlik buğday

“-Yukarı Çeşmede hatıllarının başında
kıl çuvallar birbiri üstüne konurdu
iki yarım zehresi çıkan abıla
yuma sırasına koşdurudu

buyday yıkanıp,
gölle kaynatılırdı sonbaharda
mekke de koyulurdu gölle kazanına
mevsimin ilk bademiyle tatlandırılırdı
dibek taşında dövülüp bulgur yapılırdı

dedem balık kokusunu sevmezdi
ama sarımsak kokusundan nefret ederdi
hatta akranları birer ikişer azalınca
Dıngıdık taa tepeden iner dedemin yanına gelirdi
daha adam içeri girer girmez
'-len Sarı gene mi sarımsak yedin de(ğil) mi' dedi

“-kayıkçının çırağı bize
yüzüşünü seyrettirdi
bizden oldukça ileride -boy verdi -
epey sonra,
adeta zıplayarak
bir başka yerden

kamışlar arasında yaban ördekleri
batıp, bir başka yerden çıkmakta
“-bu sene garameke bol”muş,
ve ilerisinde hasır gibi durgun su
oynaşan balıklar
iç içe geçmiş halkacıklarla

“-kazanın birine
durduk yerde
genş bi gaymakam gelmiş
halef-selef alacağını almış,
vereceğini vermiş
gedeceğ olan gaymakam, yenisine

ertesi sabah erkenden
Akgedik’de soluğu alanlardan öğrendim
“-yokmuş
yokmuş Koca Çayırda hiç kimse”
ne oörük obası, ne Allahın bir kulu
ne bir Yörük kervanı,

Karamolla at üstünde gezermiş
ufak-tefek, vakur giyim-kuşamlı süslü
evini ilk o işletmiş
bazardan evlenmiş
çocuklarını şehirde yetiştirmiş
ailece ilk onlar terketmiş köyü

taa!
Orta Asya’dan bu yana
konar-göçeriz
yaylağımız Torosları
yurt tutmuşuz
toprak, hava, su peşinde

“-otoposta kırk-elli ğişi varıdık
O, guca(ğı) nda çocuğuynan hanımı höyle,
biz yengenine enkirde yan yanaydık
ölşmek ğibi olmasın emme
Kötürnek belini aşıvıdık
öğümüzde ak bi taksi,