İbrahim Çelikli Şiirleri - Şair İbrahim ...

kuşluk ekmeğinden önce eynel çıkılırdı
eynel çıkmadan, çıkılmazdı eynelden
sadece taşa değen orağın sesi
tarlanın başına varırken

eynel tarlanın öbür başına dönerdi

..
“-ağsam garannığı dedin de
öğserdik bobamızı, anamızı
güçcüg gardaşımızı
en ileri ğedip, garşılayınca bobamızı
terli yüzlerimizi öpdürünce

hoperlör çeliği de olsa,
hiç oyuncağım
kirebolum, kıltopum bile olmadı hatta
fıyığım
ne ağaç tekerlekli arabam
ne de çember çevirdim

Bebek

tavana asılmış salıncakta
sallanarak bekler
ezilmiş haşhaşa şekerli somrukla
uyutulan kundakdaki bebekler

birilerine göre de “gökgörmediklik”
“varsın olsun”
keyfetdik
sanki kıyasılar
çatlasınnar”
kim kiyası oluyomuş

Akbük

“-geceleri zifiri karanlıkta bile
dama çıkınca
ya;
göv yüzünde asılı

ertesi ğün Halil Emmi geldi yanıma
halamın gocası ya
epeili bi susdu, neçeden sonura
başladı gonuşmaya

“-yeğen eyi yanı kendin bili emme

o akşam misafirdi köyodasında yörük beyi
anlayamadığım bir sürü kişiden bahsedildi
çocuklarından, macerasından, ikinci karısından
obasından çadırından yaylağından, kışlağından
yaşayıp, yaşamadığından, ölüm anlarından

Baybayram günü sabah namazına
koşuşturur abdest alan
dizleri üzerindeki cemaata
yönünü dönmüş imam
rahle üzerindeki Kur’an’a bakmadan
-Yasin-i Şerif- okumaktaram

askerin biri memleketine mektup yazmış
“-bobacığım çocukları özledim ala ğel”
bobası bir pazar günü torunlarını almış
ver elini Bolatlı, o gün karargahta;
herkes tıraş olup,
içtima halinde bekler