İbrahim Çelikli Şiirleri - Şair İbrahim ...

babıcımı baş altıma gelcek yere godum,
üsdüne kepeneğin alt yanı beceğ etdim
sivri sinek yok bek emme
guşun gafasını ganadının altına sokduğu gibi
gartal ganadı üst yannı yıkdım

hiç görmedikleri, bilmedikleri ucara memleketlere
sevip-sevemeyeceğini düşünemeden bile
kucak açtılar; farklı seslere, adet ve geleneklere
ağa-aba dediler kendinden çok-çok küçüklere

“buraları sevemedim, gönlüm orada

kalın söğütler
ustaca ikiye ayrılarak ıramas yapılmaktaydı
boyunduruk, kağnının kanatları,
göbekli kağnı tekerlekleri
katranla ziftlenirdi
boyunduruğu ıramasa rapteden kayış

bayırda yolunmuş,
sıkı sıkı tutam olmuş
bir karışlık ekinler,
desteye konmuş olurlar
ova tarlalarındaki gibi
omuza değil desteler

alev, bakır çalığı, buğday başağı
boz, krem, kemik, bej, ten rengi, süt yanığı
limon rengi, eşek sidiği, altın sarısı
toprak, devetüyü, taba, kahverengi
koyun yünü, süt beyazı, süt yanığı, kar beyazı, kirli

avcı epeyli bi zamandır
eli boş döner olmuş avdan
çoluk-çocuğun nafakasını
barıda, saşmaya döktüğüne pişman
av yarenliği edilirken, utanır olmuş
artık ne avlı hülya kurabiliyormuş

Hamitçik de bi zamanlar destan yazardı
gucağında bi teyiple
“hediyesi 5 kuruş”a satardı

“-Aşık Hamit bunu böyle söyledi
duyan vatandaşlar birden ağladı”

Pazar kamyonu

köye gelen her arabanın peşine düşer
soluğumuz taşana kadar yarışırdık
çoban köpekleri gibi
kasabanın pazarı Pazartesiler

evin en güzel odasına
en aydınlık pencereye karşı
kurulur halı tezgahı
buğular; damlacık olur
süzülür camlarda
daha sabahın ayazında

“-amma yaptın amca
kedi aynada
arkasını görmüş de
'-teh! ülen işte bu yara
beni öldürür'
demiş ya