İbrahim Çelikli Şiirleri - Şair İbrahim ...

bana ne, sanki bana ne oluyordu
babamın keli,
babamın kelliği herkesçe çok önemli,
babam kendine gösterilen ilgiden
herkes halinden memnundu
kafaların dazlaklığı değil, içi önemliydi

yani şe(hi) re vardın mıydı,
gözünü dört aşcan
köydeki ğibi;
gonu-gonşu ekmek vercek deye
beklemecen
ayakda uluk gibi uyumacan,

bir de derlerdi “-bu dünya fani”
“-yok dünya değil de
insanlar fani”
oysa; kim gelmiş de dünyaya kalmamış izi,
bir ağacın gövdesi,
dalları,

“-Vale Durmuş! muhtarlığında,
23 Nisan Çocuk Bayramı güya
koşu gençler arası,
gidilip-dönülecek köyün altına kadar,
aldım Gazamedin lastik papuçlarını
“-biir” der demez fırladı

o hesap bi ğün oynayıp duruz
kimin aklına ğeldiyse
“ben bi ğuş vurdum”
hemen herkeş “ben de vurdum”
“-olum ben füfe(ği) nen vurdum”
bu sefte sadaca Höd Musdug

bir de derlerdi “-bu dünya fani”
“-yok dünya değil de
insanlar fani”
oysa; kim gelmiş de dünyaya kalmamış izi,
bir ağacın gövdesi,
dalları,

öğretmenin çok uçlu bıçağından
açardık kalemimizi
fırsantiye[1] için artırırdık vaadimizi
ondan önce alıp, hemen herkes
Mehmet Emin’e devretmek ister
herkesten vaat kavurka[2],

“-kimleri tanıyon başga”

“-bi de o köyden kaymakam var

emme ğetmiş taa şe(hi) rden evlenmiş

tosbağa ile oynamaya kalksak
“-siğil atar” diye ikaz edilirdik
kazara siğil filan kapmışsak
ekmek arasında yılan kabığıyla
tedavi edilirdik

Mehmet 10- Unutma Bunu
Feyzi ağbiyle, Sülemen ğeldiler

aynı yaşdayız da

o benden birez tırakalıydın