İbrahim Çelikli Şiirleri - Şair İbrahim ...

Köyönünde kıyıya çekilmiş kayıklar,
kıyıda söğüt ağaçları, kavaklar
günboyu avlıkçılar, çocuklar, kadınlar,
akşamları sadece Bozayak’la karısı yaşar

Köyönünde ulu bir çınar kavağı

bir başka terkedilmiş köyde Kayı Öreni
şindiki bu Kayısekinin altındaymış yeri

“-hala bellidir,
şindiki Davıllıdan gederimiş suları
Saklı Tarladan geçer pazar yolları

Hacı Hafızoğlu'nun hacılıkla-hafızlıkla
filan alakası yoktu
Mesellioğlu'nun bütün meselesi para
sinema, tüpgaz, inşaat, bakkaliye ve beyaz eşya
ne ararsan onda bulunurdu
çatapat, sinek ilacı, gülyağı, kolonya,

Koca Çınar'ın yakınında Devlet Han Camiî
suratsız bir benzinci
adı üstünde Gavur Avni
bir şişe gazyağını konuşmadan tartar verirdi

meydan 'şe(hi) rler arası' otobüs terminali

atom numaraları, simgeler ezberlenirdi
Atatürk Lisesinin deney camları toz renkli
bir labaratuvarı
ve yıllardır kapısı açılmamış okul kütüphanesi
alttaki salonda iki 'pimpon masası' vardı
yaşlı, kel, koca burunlu 'Kemal Amca'

haznesine ispirto koyup,
gazocağını pompalardı,
benden büyük olduğu için,
yemeği Mustafa Abi yapardı

yemek dediğimizde genellikle bulgur aşı

cumartesi geceleri
“Çınar Sineması”na giderdik.
diğer günler öğretmenler tığlarlardı

Çınar Sineması’nda; “İbo” diye biri
fahiş fiyata, tane ile sigara satardı,

bizim köyden lisede
bir Ramazan abi vardı,
komşu köyden abiler “mavi köşe”de
oturulardı
saman rengi “helva kağıdı” üzerinde
müsvette yaparak ders çalışırlardı

bu arada efsaneleşmiş, öğretmen hikayeleri
kendilerinin olmasa bile,
başka hikayeleri anlatırdı birileri

yakın yerlerden talebeler
hafta sonraları sinemeye gelirler

dükkanların kepenkleri;
her sabah erkenden açılır,
her akşam korkunç bir gürültüyle kapanırdı
yaşardım yalnızlığı, karanlığı...
cumartesileri elektrikler kesilirdi