İbrahim Çelikli Şiirleri - Şair İbrahim ...

yanar hayvanlar,
toprak sanki kor
çatlar Koca Suvat innebatmaz olurdu
Bel’de su arattı Köseoğlu
Ümmünün Durmuş kaya dibini oydurdu
baharda şöyle bir domurur

ertesi sabah erkenden
Akgedik’de soluğu alanlardan öğrendim
“-yokmuş
yokmuş Koca Çayırda hiç kimse”
ne Yörük obası, ne Allahın bir kulu
ne bir Yörük kervanı,

yufka ekmek sulanır,
bekleyerek yumuşatılır.
önce karşı kenarlardan içe,
sonra diğer kenardan
tekrar üçe
katlanır.

Ebem...sabah serinliğinde, yoğurdu
kırmızı tuluğa*
boşaltır tencerelerden
yağını almak için bişşeklemeye koyulurdu
çatkı da çatılmış ardıç sırıkları
destek alırdı birbirinden

Hacallar Mahallesi tarafından geldi Yörükler
bir toz bulutu kapladı, ortalığı önce
iri-yarı, beyaz kıllı keçiler,
ay boynuzlu tekeler
çobanların önünde
belik-belik davar sürüleri

köyaltına yeni okul yapmışlar,
Sarı Alinin evinin kaybolmuş yıkığı,
çatı altına helik döşerken
merdimen kayar
elinin biriynen tavana asılı
………..

ebem dalıp gittiklerinde anlatmıştı
anlatmıştı bir defasında
“-bizim geçimiz varıdı iki belik
Alacinlerde, Gürdutlarda güderdik
Gaziri baya kömeli bi köyüdü, daha
yörükler konmamıştı

yuğgu sesi gök gürültüsünü andırırdı
birde saman torbası
kurumlu bacadan sarkıtılırdı
çocuklar yaramazlık yapmasın diye
“-farkııt, torbanı sarkıt”
……

kağnısı aşanlara da
düğende beygiri kaçanlara da
oğlak-kuzu seçilecekse de
koşturur herkes eliden geldiğince
kuyu-emen eşilecekse de
herkes kazma-kürek ellerde

bütün çamur kerpiç
kerpiç deryası, köy içinde
bir gayretle, iş bitmiş
komşular imece
kuruyacak birkaç güne
yine komşuların el birliğiyle