İbrahim Çelikli Şiirleri - Şair İbrahim ...

omuzlardaki desteler
dönümün ortasında,
uygun bir yerde yığın,
yığın; rençberin
kendi emeği
suyunun gölgeliği

dağ eriği, dağ armudu
akgilik, gırmızı gilik
nuzgurt, pelit, muşmula
heybelere doldurulurdu.

topalak, çiğdem, deve tabanı

çuvgun, atılgan, becerikli
eli erdiği yerde bitmiş,
başı dik, dimdik ayakta,
baldırlarımızı dalar
eşek üstünde olsak da

ne yaz sıcağı
susuzluğumuza,
terlediğimize,
ne başaklarla birlikte sararan
çeti dikeni
aldırırdı

bizim de
aldırdığımız yoktu
bizim de
ne çalıya
ne dikene
ne çetiye

aslında asıl borçlu bizdik
verdiği emekler için
örnek olmak adına verdiği
mücadelede için
candan dilekler
sonsuz dualar için

hemen her gün,
hemen her iş de
yaşardık bunu
bize örnek olmak için
verdiği mücadeleyi unuturdu
unuturdu;

emme kendi hiş bişiy uçu
kimsenin gapısını deşirmez
kimseye eyvallah etmezdi
bakkala borç ne bilmez
parası olana gadak
bişiy alıp yemezdi

deyip-goduğu,
bilip dutduğu
tahası bildiği bu
olmadı mı
gayarı basardı, “mılığını yıkar” oturu(r) du

Dedem anlatırdı darb-ı meselden
babamın kahrı da belki bu yüzden

“-her gün bir ekmek gelirimiş Adem’e
hergün tek,
gatıksız ekmek