İbrahim Çelikli Şiirleri - Şair İbrahim ...

dedem iki yanına alır
biraz büyük olanları
ayaklarına basarak ortalarında durur
kah balarısı,
kah eşek arısı
kah bambıl kah at sineği olur,

Ayınga

“-Ceviz müsama(ha) etmez kahvede
ayınga tütünü işmeye
kahveye kim neye getcek
tütün işmeyceğsek”

“-n’arasın ay abam;
o ğün yoğudu
hinci var da n’olcak
elimiz dutar
gözümüz görü(r-i) kene
dişimiz keserkene

“-yolmanın bitmesine yakın
köye düvenciler gelirdi,
eksik taşlarını tamamlayarak,
düvenleri tamir ederlerdi
semerci gındırayı, havut otunu
uzun, acayip çuvaldızlarla

Adamlar;
bir araya gelirlerdi
cumadan cumaya da olsa
çobanlar ziyan olduğunda;
muhtar odasında
çoban

bilenler bilir beni..
ben öyle şiirler yazmadım.. ki
sevgiliye..
sevişmeye
terkedene

özledim köyümü,
kavuşamadım
yıllarca dostları,
arayamadım
ilk fırsatta gittim,
yol bulamadım

dedem “rivayet ederdi ki:
'Süleyman Şah' Fırat'a düştüğünde
bizim Tırtar Aşireti,
Caber Kalesini yurt tutmuş kendine

Caber Kalesi, Fırat’da Süleyman Şah’ın

Gözür Memed İstambul Garacından
naklen anladıyoo

...........
Ayş(a) oğlunun Kamili
Tokmacıklıydı de(ğil) mi”

“-Tokmacıklı Feyzi, askerikene
ameleliğe getmiş İsdambolda
amele bazarında beklerkene
işde kendisi burada
asalet varıkana, vekalet etdirme
Feyzia(ğ) a annadıvısana