İbrahim Çelikli Şiirleri - Şair İbrahim ...

dedem iki yanına alır
biraz büyük olanları
ayaklarına basarak ortalarında durur
kah balarısı,
kah eşek arısı
kah bambıl kah at sineği olur,

Ayınga

“-Ceviz müsama(ha) etmez kahvede
ayınga tütünü işmeye
kahveye kim neye getcek
tütün işmeyceğsek”

“-n’arasın ay abam;
o ğün yoğudu
hinci var da n’olcak
elimiz dutar
gözümüz görü(r-i) kene
dişimiz keserkene

“-yolmanın bitmesine yakın
köye düvenciler gelirdi,
eksik taşlarını tamamlayarak,
düvenleri tamir ederlerdi
semerci gındırayı, havut otunu
uzun, acayip çuvaldızlarla

Adamlar;
bir araya gelirlerdi
cumadan cumaya da olsa
çobanlar ziyan olduğunda;
muhtar odasında
çoban

bilenler bilir beni..
ben öyle şiirler yazmadım.. ki
sevgiliye..
sevişmeye
terkedene

özledim köyümü,
kavuşamadım
yıllarca dostları,
arayamadım
ilk fırsatta gittim,
yol bulamadım

“-anam ırazı gelmedi
yurda verilmeme
Zedefçe bile Yaşar’ı yurda vermedi
“-bi o(ğ) lumu okudamayacan mı deye”

ben gedemezsem o ğeli

bazar zaba(hı) erkenden gakdım
saşlarımı sabınnadım
tıraş olayın derkene
yeni ciletinen barna(ğı) mı do(ğ) radım
favilimi düzeldeyin derkene de
şaka(ğı) mı cızdım

sonura yerinden gakıp
“-gayfanız varısa ben bi gayfa içeyin” dedi
“-ya da bende nesgayfa var getireyin de
barabar içelim” dedi
bizim gızınan getdiler getirmeye
ben ha deyinşe kendime gelemedim