ellerimiz yanaklarımız çatlardı
yün çoraplarımızın topukları delik,
yirik pappamız su alırdı.
sulamaya götürürdük
ahırdaki hayvanları
buz tutmuş olurdu
ayrık tarlayı kaplardı,
takma sabanı zorlardı
kazma balyoz-küssük elde,
eller nasırlı
nasırlı eller; taş çıkarır
mera açar, çarşak yığardı
yel kovardı, yelkovanı
armut ağaçları gıcırdar
alafalaklar uçardı
sürülmüş tarlalar
toprak rengi
çalının rengi gök,
rüzgar uçurur tuğlaları
yağmur yağar, damlar akardı
kar yağar, hava yumuşardı
geceleri rüzgar kürs yapardı
dedem; kırık camlarımızı,
“-kimimiz el sallar,
kimimiz teyyareden korkardı
ne “t(i) ren”, ne “gemi” görmüşlüğümüz vardı
mekdepde bize tramvayı, vatmanı anlatırlardı”
“-esgerlikde de görmesem tramvay;
aklımda at arabası kadakdı”
“-ya bizinki, bizim bilader okul gazandığında
o bili deye Hasan Alinin Üseyini yanımıza aldık
sağa-sola seğitdik, mamele yaptırdık
“-efendim bi bakarmısınız” dedik
gasteden başını galdırmadan,
inmin-cinmin sormadan
bilimedi mi
bilinmeyoru işde”
“-okul yeni açılmış”
öğretmen içeri girinçe
“-Günaydın” demiş
“-çene tıklatmada
“-gel bakayın iliklerini sayıvırayın”
çocuk gelir sayıcının karşısına
pantolon düğmesinden başlanır
“-bir-iki üç-dört
galdır çeneni bakayın”
“-dediğin gibi,
ıradıyolar yeni yeni adet oldu,
milletin eli boş, varısa da yoğusa da acans
toplaşıyolla ıradıyo olan evlere
gözünün içine bakıyollar
iki de bir felan yerde “çığ üş can”,
Kundallı (deyelim) Kel Ziya
dana satmaya gedeceğimiş de
ne zaman mal bazarından geşse
'-ağa kaş deyon' deyene,
'-işte şu fiyet, deyelim yüz lira'
'-çok dedin ağa,




-
Ayşe Okur
-
Sevilay Şahbaz
-
Ayşenur Yazıcı
Tüm YorumlarHer insan özeldir ve onun doğduğu günde kendine ve ailesine özeldir. Siz iyiki doğmuş iyiki bu güzel şiirleri yazmışsınız bizlerde okuyabiliyoruz....ben ara sıra sayfanıza bakarım şiirlerinizi merakla bekliyorum bu da öncekiler gibi çok güzeldi kullandığın yöresel kelimelerin bir çoğu bildik gelir b ...
insanlığın tüm vasıflarını taşıyan bir kimlik.Hiç mi kötü düşünmez o kalbi bilmem..Dost dediklerimden..İşi rast gelsin
Görmedim.tanışmadım,şiirlerini bilirim sadece ve duyarlı olduğu hüzünleri...
.Ama dünyada hala nezaketi ve insanlığı derisinde taşıyan insanların olduğuna dair son kanıtlardan biri İbrahim bey...