İbrahim Çelikli Şiirleri - Şair İbrahim ...

Hallirbem

avcı epeyli bi zamandır
eli boş döner olmuş avdan
çoluk-çocuğun nafakasını
barıda, saşmaya döktüğüne pişman

kasabada ortaaokuldaydım
iki mektup aldım.. O’ndan
ilki 32 ye gatlanmış bi(r) tefter sayfası..
bir kibrit gutusunda
başga ellerin yazısı..
bir gınalı saç.. ve eğri büğrü..

o bahar nişannamışlar, başka bir gonşu köye
halası deyvidiğinde
'-eyi olu(r) i(n) şallah' dedim,
'- işallah, eyi olu'
yeter ki, ey(i) olsun.. Aşadudu
ellerin oldu ne çare,

sıkışırdıg.. bizim sıraya..
mekdebe ğeldiği ğünner...,
aynı sırayı O’nunla
O’nunla yanyana
mü(f) ettiş her geldiğinde köye..
ne hülyalar gurardım

o çocuğudu,
ben çocuk..
çocuğuduk..
mutlu
emme çok mutluyduk..
gülüşü tomurcuk

“-çoğ akıllı, çoğ uslu bi çocuğudun
sana beg eziyet etdim!
hakgını halal et, bizim(o) lan
varısaaa sana taha bi bokis vurduğum
bi şamar atdığım vaki değildir..
emme ıvga verip seni beg avkalatdım

Ismail gözyaşları içinde yıllardır cebimde.. diye uzatınca
bende de var öyle bi kıyat dedim al
gardaşım askere gederken sakla deye verdi öyle duru
okumam mı var benim

Abamın Düğünü

aah garib ebem
sen demesen ben binmezdim gapalıya
“ben enecen” deycen
emme abam elimi hala goyvumadı
hemide naası dönecen
öğüme goca köpekler çıkcak,

garib ebem
“ben encen” deye basdım fiğanı
“dur” mur, aklımı çelmeye ğakdılar
“yok ben enecen”
bi yandan abam
basdı ağıdı

“-haklısın bilader

ne zaman bi adam görsem

saçı sakalı ağarmış