Yüreğin var mı Senin? (543)
Sevmek yürek işidir. Yüreğin var mı senin? Aşk tek tadımlık değildir. Bu yolda yüreğinle yürüyemiyorsan bacağınla yürüsen ne olacak…
Sevmek bedeli hayat olandır. Hayat sadece senden, senin canından ibaret değildir. Hayat ne olduğunu bilmektir. Sen biliyor musun ne olduğunu? Yürek bir kere sevgi atmaya görsün. Ne dizginlersin, ne frenlersin artık. Senin değildir artık o. Ona sen hükmedemezsin. Her şey hükümranlığına girdi Süleyman’ın. Rüzgâr, kuşlar, cinler. Sadece yüreği dinlemedi Süleyman’ı. Her şeyi fetih edebilirdi emsali görülmemiş bu ordusuyla. Ama yürek fethetmek, yürek seferine çıkmak sonucunu bilemeyeceğin bir savaş. Ya mağlup olursun ya galip. Yürek seferinde mağlup olurdu bir gün mağlup olacaksa Süleyman
Ömür bir yoldur. Ve nihayetinde yol biter...!
Babamın ömrü ve dolayısıyla yolu
Öğrendim ki 'Cuma namazından çıktığımda'
Bitmiş...
Abim mesaj atmış. Baban öldü, neredesin sen?
Sanki kendi babası da değilmiş gibi ölen...
İnsan ömrü 'Yol' gibidir.
Ölüm tarihi 19.12.2014
Ölüm yeri hastane...
Ölüm saati 02:45
...
Yatsı ezanı okunuyor ve bekliyorduk cenazemizi almayı...
Ve yürek denilen su aygırı,
Uğraşmakta...
Saklayabilsem senden duyguları,
Kendimi bulabilsem aşkta...
...
Yolumun sonunu gördüm en başta!
Allah'ım şu dünyada,
Günahla dolu yüküm...
Yarın, bugün, dün ya da.
Her zaman Sen'in hüküm...
23.02.2015
Gök mü gürledi
Yoksa ben mi gürledim.
Neyin altında kaldığımı bilmiyorum.
Ve neyin üstündeyim.
Ta uzakları görüyorum.
Kalp kolay kırılırmış. Hemen incinirmiş, kendisini bazen hemen toplayamazmış. Bazen yolunu bile sapıtırmış bu hengamede kalp. Bazen geçmişte yaşar bazen gelecekten arzularmış. Kalp birinin elinde de kalabilirmiş, kalp sancırmış, hastalanırmış. Kalp var ya en bilinmez yeri insanın. Ve insanın sırtını dayadığı en muhteşem yer. Orayla konuşmayı öğretti bana hayat ilk.
Geriye bakmamayı, pişman olmamayı. Yenilenmeyi...
'KALBİMİ HEP YAMAMAYI ÖĞRETTİ' ilkin.
Herkes insan olmanın sancısını çekecek. Yok, öyle aydan beri gelip dünya’dakini hiçe sayma…
Yaşam denilen maratonda elbet düşeceğiz bazen. Bu yaşam yükünü son nefese kadar çekeceğiz. Öyleyse nedendir durgun suyu bulandırma gayreti. Öyleyse nedendir ekmeği, emeği paylaşamama. Hak edene hak ettiği ya verilir ya verilmez. Bazen cevap bile verilmez ukalaya. Çoğumuz çekilir sineye de haksızlığa ‘çıt’ çıkarmayız. Ama böyle gitmez diyor herkes gene de genelde böyle gider… Aksaya aksaya nereye kadar gidebiliriz ki oysa… Hayatın normları var! Kırmızı ışık yandığında duracaksın! Yaratıcının koyduğu harama- helale de uyacaksın ki o yaşantını düzenlemiş… İnsan olarak kalacaksın çıkmayacaksın o çizgiden. Amma tövbe edeceksin amma yaptığın hatadan ders çıkaracaksın. Bir kere yapsan amenna da sürekli tekrarlamayacaksın hatayı/ günahı…
İşte bunun sancısını çekmeyen insanlar hayatından ne anlar! İşte şimdi gelmeliyim ben kimim sorusuna? Ben herkesçe malum… Beni yani seni herkes tanıyor! İyi ya da kötü diye hemen kanaat sahibiler. Bu soruyu kendine sorduğun zaman kalbin ne diyor hele bana de. Sonra istediğin hayatı istediğin gibi yaşamaya devam et…
Sen kimsin!
Yol var biteceğini bildiğimiz. Öyleyse insan olabilmenin kavgasını yapalım! Hayatımızı güzelliklerle şekillendirelim… DÜNYA’NIN dünya kadar derdi var… Haydi, bir avuçta olsa mutluluk ekelim en başta kendimiz için bu dünya topraklarına…
Yarın güne bugünden farklı başla.
Bu yaşımda hayatın her türlü yüzünü gördüm. Ne keyifler içinde sıkıntı ile sabahı da ettim. Aşkı için yaşamalı, sevdası için dönmeli dönecekse başı, Bahadır olanın... Ve ben sevgimi yerin yedi kat dibine gömdüm. Kimse eşelemesin beni. Deşmesin artık... Gün yüzüne yeni yeni çıkan karanlığım ben!
***
Sevgilim. Tanımadın beni hiç... Görmedin, duymadın, hissedemedin. Ben uzun bir yoldum, yürümedin. En başında geri döndün. Yüreğin kirliydi ben biliyordum. Ama seni öyle kabul ettim ben. Ben tertemizdim. Ve sen beni kabul edemedin öyle mi?
-
Ömer Faruki
Tüm YorumlarHocam size nasıl ulaşabilirim ?