Bilmediğim yerinden tuttum kalbini,
Karanlıkta bile ışık aradım sende.
Söz susunca zan konuşur ya bazen,
Ben iyiliği seçtim, hüsnü zan dedim.
Belki yanlışım vardı,
Ama kötülükte ısrar etmedim.
İnsanı insana emanet eden bir sırdır bu,
İnancı kalpte, hükmü vicdanda.
Herkes kendi niyeti kadar görünür hayatta,
Ben seni en temiz yerinden düşündüm
Kayıt Tarihi : 12.01.2026 20:01:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!