Gönüldeki yaralarım fani sevda yarasıdır.
Yaşadığım bu otuz yıl belki ömrün yarısıdır.
Belki de bir yudum su rızkımın son damlasıdır
Kim bilir koşsam belki yetişirim Hüdârâ!
Beytullah’a muhafız olan ebabilin gagasıyım.
İbrahim’e su taşıyan karıncanın çabasıyım.
Ayrılık diye bir şey yok.
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.
Devamını Oku
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta