Hoşca kal Şiiri - Zafer Unsal 2

Bir gün eğer çekip gidersen buralardan,
Hoşça kal demeyi öğren de git sevdiğim.
Yaşanmışlıkları bırakırsın bana kokun ile birlikte;
"Keşke" lerini, "belki" lerini,"ama" larını alır gidersin yanında,
Eğer bir bavul gibi, yüreğine sığarsa...

Hesabı keser de gidersin, eğer bir gün gidersen,
Kalmasın bir tutam bile gönül borcum sana.
Gülüşünü, bakışını, öpüşünü,
Omzuma başını koyuşunu,
Ne varsa yaşanmış bu aşktan yana,
Bir hoşça kalın içine sığdırabilsen eğer,
Gidersen eğer işte böyle git sevdiğim....

Gidersen eğer benden bir gün,
Tozu dumana katmadan,
Arkana bakmadan git.
Sessizce git kimse duymadan;
Seyredebileyim, sayabileyim
Benden uzaklaşırken o adımlarını...
Gölgeni de sakın unutma,
Gölgeni de al git sevdiğim...

Ağır gelirse sana yüreğinin yükü,
Ve bu aşkın yaşanmamışlıkları...
Taşıyamazsan eğer bu aşkın vebalini,
Ve üşürsen eğer bu ayrılığın rüzgârında,
Korkarsan eğer yalnızlığın karanlığından,
Ve kaybolursan bensiz bilmediğin labirentlerde;
Arkana dön ve sarıl bana,
Koy başını yine o koyduğun yere,
Eskisi gibi sevdiğim...

Bir gün eğer çekip gidersen buralardan,
Hoşça kal demeyi öğren de git sevdiğim.
Eğer bu koca aşkı bir hoşça kalın içine sığdırıp,
Öyle bir hoşça kal diyebileceksen öyle git...

Ve öyle haykır ki bu hoşça kalı,
Öyle bir hoşça kal olsun ki,
Sığabilsin bu koca aşk içine!
Eğer bu koca gökyüzündeki tüm yıldızları,
Tek bir kelimenin içine sığdırabileceksen,
Öyle git sevdiğim ,
Öyle vedalaş benim ile,
Bir "Hoşça kal" ile...