Adem gibi sever bazen, erkek,
Tıpkı Havvayı sevdiği gibi.
Cennetten vaz gecer,bir kadın uğruna,
Koparır o yasak elma ağacından
Elma tanelerini,
Sanki ,Tanriya kafa tutarcasına.
Sağır bir odaya hapsedilir ya insan bazen,
Çığlıkların kaybolur duvarlarında.
Sadece bir lokomotif gürültüsü duyarsın yüreğinde...
İşte bu haldeyim, sen gittin gideli.
İşte böyle bu haldeyim, işte böyle sağır...
O lokomotif ve ağzına kadar yokluğunu taşıyan
Üşüyorum ben sensiz, biliyor musun?
Hani o Ağustos günü vardı ya,
Seni uğurladığım o gün,
Hiç ısınmadı içim daha sonra, biliyor musun?
Yüreğime yağan, o ağustos karı,
Sen gittin gideli. hiç dinmedi, hep yağdı,
Biz sevmeyi mi bilemedik Hakim bey
Belki aynı dil ile konuşmadık,
Aynı alfabe ile yazmadık,,
Yada hep yanlış adreslere gidiyordu ,
Yazdığımız aşk mektupları,
Kapat gözlerini sevgilim,
Derin bir nefes al şimdi benimle,
Çek bu aşkın kokusunu içine, çekebildiğin kadar.
Ellerini koy kalbime, hisset kalbimin atışlarını,
Sanki kendi kalbin gibi, say her vuruşunu.
Bak, elini koyduğun kalp benim ama
Muhterem Cemaat, Aziz Dostlar!
Bugünkü hutbemizin mevzusu; kalbi taş bağlamışların, gönül yıkmayı marifet sayanların beyhude sevdaları üzerinedir. Şüphesiz ki sevmeyi bilmeyenlerin aşka kalkışması, geride enkazlar bırakarak çekip gitmesi, kul hakkının en ağırıdır.
Şairin de dediği gibi....
Mademki sadakat değildir özün,
Parça parça yaşanmış bu aşkı,
Kaç kez yan yana getirip toplasam da bir aşk yapmıyor.
Bölüp çarpsam da ,defalarca kendi kendimi,
Eşittir den sonrasına bakıyorum , hep kos koca bir sıfır,
Senle beni topluyorum , bir "biz" yapmıyor.
Eski bir gece saklıydı bakışlarında,
Ayın bir kenarı kopmuş, yıldızlar ise eksikti...
Rüzgarlar yorgun esiyor, yağmurlar ise küstü,
Mevsimler birbirine karışmış ve şaşkındı.
Kirpiklerinden ağustos sarkıtları sarkıyordu,
Yanaklarında bir buzdan ateşinin kızıllığı vardı,
Sana bu şiiri Aydaki kulübemden yazıyorum.
O gözümüzde büyüttüğümüz,
İçinde birbirimizi bulup bulup
Tekrar kaybettiğimiz
O küçücük dünyaya bakarak yazıyorum.
Korkma, ben seni buralardan da görüyor,
Demek buralardasın, çok uzağımda değil,
Herkesin gitti dediği, o aydaki kulübe de yaşıyorsun,
Korkmuyorum... İçim rahat artık biliyor musun?
Çünkü ne zaman başımı kaldırsam gökyüzüne,
Seni oralardan , bana el sallarken görüyorum.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!