Hoşça kal;
Kırık bir sırada oturan
Ayakkabıları çamurlu
Elinde bir çiçekle
Kısa pembe kadife eteğiyle
Minik kızın söylediği şarkılar
Hoşça kal;
Devler ülkesinden kaçan
Minik bez bebeğiyle
Uçurtmaların peşinden koşan
Bütün kötülüklere meydan okuyan
Minik kızın kalbinden dağlar yıkılıyor
Heyhat!
Yanağında parçalanmış bulutlar
Sobanın içinde odunları izlerken
Damarların içinde alevler salkım saçak
Mektuplar, koleksiyonlar, kartpostallar
Yanıyor…alev alev…
Minik kızın pembe kadife eteğinden
Çil çil dökülüyor zaman!
Utangaçlık sönüyor bir külün dumanıyla
Yanan gözlerde parlayan yıldızlar
Hangi rüzgar esiyor da;
Kulağına taktığı çiçek kayboluyor
Yere düşmüş bir kitaptan
Çıkıyor minik kızın taktığı çiçek
Hoşça kal;
Küçük kızın tatlı sesindeki şarkı…
Karanlığın elinden tutuyor siyah etek
Selamlıyor acı bir siren sesi
Kimse fark etmiyor
Şarkıların dilinde üşüyor küçük kız çocuğu
Şarkıları artık karabasan
Şarkılar unutuyor bekleyenleri
Minik kızın pembe eteği siyaha dönüyor
Hoşça kal!
Küçük kızın kalbi…
Kayıt Tarihi : 18.09.2026 11:51:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!