Üç yıldır arş çatlar, yer kusar kanı,
Siz hâlâ podyumda tartın cihanı!
Gazze’de enkazdan fışkırırken ah,
Kaç paralık vicdan sizdeki günah?
Ne yârimden ses var, ne bitti kavga,
Bastonum mermere vurdukça dalga;
Kürsüler sahtedir, nutuklar yalan,
Şairin öfkesi mülküdür kalan!
Urumçi’de süngü, Sina’da kezzap,
Sizin sahte barış dediğiniz azap!
Yıkılsın saraylar, batsın bu pazar,
Mazluma kör olan kendine kazar!
Bir kapı eşiği, demirden kilit,
İçimde kaskatı, tavizsiz sebat.
Vuslat da batsın bak, heves de yere;
Bu kanlı muamma bitmez bir kere!
Ben sustum, kapandı merhamet çağı,
Kelimeler biçsin kof barınağı.
Toplum dediğiniz bir yığın leştir;
Şairin fermanı kılıçla eştir!
Kayıt Tarihi : 8.10.2026 05:57:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!