Hicrandan Sonra Şiiri - Emir Ergin Koç

Takvim, ayrılığın yüzünü eskitirken
ben yokluğunu uzun bir kış sandım.
Her gece, sessizliğime çekilen perde;
her sabah, senden uzak bir sürgündü.

⁂⁂⁂⁂⁂⁂⁂⁂⁂⁂⁂

Şehir değişti:
sokaklar başka adlarla çağrıldı,
eski evlerin alnında yeni pencereler açıldı.
Yalnız kalbim
zamanın unuttuğu bir istasyon gibi
aynı kavuşmayı bekledi.

⁂⁂⁂⁂⁂⁂⁂⁂⁂⁂⁂

Gidişin,
göğü terk eden kuşlara benziyordu.
Dönüşünse öyle derin bir anlam taşıyordu ki
bahar, senin yüzünle girdi kapıdan;
kurumuş dallarım birden çiçeğe durdu.

⁂⁂⁂⁂⁂⁂⁂⁂⁂⁂⁂

Seni gördüğüm an
bütün saatler sustu.
Gözlerin, yıllardır yarım kalan cümleme
konulmuş iki mavi noktaydı.
Ne ben “Neden?” diyebildim
ne sen “Geç kaldım.”
Çünkü bazı cevaplar
kelimelerden önce ulaşır kalbe.

⁂⁂⁂⁂⁂⁂⁂⁂⁂⁂⁂

Aramızdan nice ayrılık geçmişti:
yanlış anlaşılmış mektuplar,
gururun ördüğü yüksek duvarlar,
başka mevsimlere savrulan ömürler…
Fakat ellerimiz kavuşunca
uzaklıklar gözümüzde küçüldü;
dünya, iki avucun arasına sığdı.

⁂⁂⁂⁂⁂⁂⁂⁂⁂⁂⁂

Sen, “Beni bağışla,” dedin.
Sesin, kırılmış bir neyden
yeniden yükselen ezgi gibiydi.
Ben sustum;
sessizliğim ne süslü sözlere sığınmaktı
ne de eski bir sitemdi.
Yalnızca kalbimin,
kavuşmanın önünde sevgiyle eğilişiydi.

⁂⁂⁂⁂⁂⁂⁂⁂⁂⁂⁂

Anladım:
Ayrılık, aşkın karşıtı değilmiş;
bazen onu kendi gerçeğine götüren
uzun ve karanlık bir sınavmış.
Ayrılık bizi eksiltmemiş,
fazlalıklarımızdan arındırmış.
Gururu almış bizden,
geriye birbirimizi bırakmış.

⁂⁂⁂⁂⁂⁂⁂⁂⁂⁂⁂

Şimdi aynı pencereden akşama bakıyoruz.
Bir zamanlar adını taşıyan bütün üzüntüler
ışığın içinde eriyor.
Geçmiş, uzak bir ülkede kalan
hüzünlü bir anı artık;
gelecekse gözlerinde çoğalan,
her gün yeniden söylenen aydınlık bir söz.

⁂⁂⁂⁂⁂⁂⁂⁂⁂⁂⁂

Gel,
yarım kalan ömrü baştan yazmayalım;
çünkü hiçbir yazı geçmişini silemez.
Biz, kırık dizeleri de yanımıza alıp
yeni bir şiire başlayalım.
Uyağı şefkat,
ölçüsü bağlılık olsun;
her bölümünde biraz sen,
her dizesinde biraz ben.

⁂⁂⁂⁂⁂⁂⁂⁂⁂⁂⁂

Ve ölüm bir gün
son noktayı koymaya geldiğinde
bizi ayrı cümlelerde bulmasın.
Aynı anlamın içinde,
aynı duaya yaslanmış iki kelime gibi
yan yana duralım.

⁂⁂⁂⁂⁂⁂⁂⁂⁂⁂⁂

Varsın dünya buna rastlantı desin;
ben yaşadıklarımızın güzel bir anlamı olduğuna inanırım:
Bunca yıl gece sürdüyse
sabahın değerini bilelim diyeydi.
Bunca ayrılık yaşandıysa sevgilim,
bu kavuşma sonsuzluğa benzesin diyeydi.

⁂⁂⁂⁂⁂⁂⁂⁂⁂⁂⁂

Söz: Emir Ergin Koç