Sensiz ve de sessiz bir liman olsa da
Yalnızlığa alıştım
Ne zaman bir hüzün çökse gönlüme
Yanaşırım
Acılarımın son durağı güzergâhıma
Senden sonra gülmekse ağır bir ceza
Sevinmeye
Kaldığım yerden devam edemem
Yaşadığım iyi bir yolun sonu
Varmaz nedense senden başkasına
Yıllar geçse de gülüşün, net bir imza
Duruşun anlaşılır bir cevap olarak
Hala beni
Bilmediğim kıymetlerin
Yokluğuna uyandırır günün ilk saatleri
Kayıt Tarihi : 4.10.2026 04:59:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
20261001 Denizli




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!