Alev sardı içimizi
Hicran yaktı ikimizi
Duysak bile sesimizi
Dertler yine aynı dertler
Mecnun eden sevgimizi
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




"Hicran" adı üstünde,
Yakacak
Sarsacak elbet..
Tebrikler koşmaya gönüldaşım..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta