Bir duvar dibindeyim
Kıvrılmış öylece
Kan revan içinde yüreğim
Sömürüldü her zerrem binlerce kez öldüm..
Öylece kala kaldım.
Gözüm arkada bekleye kaldım.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Kanamasin yürekler hocam bu kisacik ömürde.
yüregine saglik sevgiler saygilar...
Çizgi ötesisin sen kardeşim.Şiir ellerinde doğuyor hemde onu her kelimede öldüren egolarına sarmalanmış zavallılara inat.
harika dizeler
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta