Sen bana neyi nasıl yapmam gerektiğini
anlatmak yerine,
bir kez olsun yüreğime dokunsaydın anlardın beni..
Oysa benim ihtiyacım,
senin öğütlerine değil,
senin sevgineydi..
Keşke yüzünü benden çevirmeden önce,
beni kaybetmekten korksaydın…
Keşke bir kez olsun gözlerimin içine bakıp,
içimde sakladığım o sevgiyi görebilseydin.
Keşke bana sırtnı dönüp gitmek yerine,
yanımda kalmayı seçebilseydin..
Oysa benim ihtiyacım
bir yol gösterene değil,
o yolda elimi hiç bırakmayacak bir yürekti,
Ben senden onu istedim, onu bekledim...
Oysa sen bana hep nasıl yaşamam gerektiğini anlattın..
Ben ise senden,
yaşamaya değecek kadar sevilmeyi bekledim..
Ama sen bana hep akıl verdin…
Oysa ben senden,
aklımı alacak kadar beni sevmeni bekledim...
18,08,2002
Kayıt Tarihi : 1.10.2026 16:40:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!