Heba Ömrüm Şiiri - Ruler Ackgz

Biliyorum, kız kardeşim de hiç beğenmiyor bu dertli halimi, Şiirlerimi çok hüzünlü buluyor, "tek bir damla gözvyaşı olmasın" istiyor içinde. Ama gel gör ki içimde coğrafyası dağılmış bir keder silsilesi var artık. Kara bulutlar gibi çarpıştığım kocam her türlü canımı yakarken, Hangi harfe tutunsam, dilimin ucunda bir uçurum büyüyor şimdi. Kelimelerim yetersiz, evet, kelimelerim bu evdeki yangına mukayyet olamıyor, Çünkü göğsümde taşan bu sızının dünyada henüz bir alfabesi yok. Anlatamıyorum kimselere , dünyaya da; Odam sessiz, gökyüzü kapkara, zaman bir mengene, Ben ise kendi içimde biriken ağır sessizliğin altında kalıyorum her gece. Şu açık gri kedimin masumiyetine , içimi parçalayan bakışlarına sığınıyorum, Alnındaki düz çizgi kadar , bir labirentin tam ortasındayım. Tırnaklarımla kazıyorum çıkışları, gitmekle kalmak arasında tükenirken, Yaşadığım ne varsa,karabasan gibi çökmüş gençliğimin üzerine. Uykularımdan sıçrayarak uyanıyorum bu amansız yabancılıkta, Çektiğim acıların hesabı tutulmuyor, tartısı yok bu dünyada, Her darbede, her onur kırılışında biraz daha eksiliyor insanlığım. Yine , bu fırtınanın en karanlık, en dipsiz yerinde bile, Bir kurtuluş kapısı arıyor gözlerim, Bir nefeslik aydınlık inatla. Ne olur, diyor içimdeki büyümeyen çocuk, bitsin artık bu kıyım. Ben bu kapkara esaretin, bu canımı yakan ellerin içinden çekip çıkarmak istiyorum ruhumu. Benim en çok canımı yakanların gölgesinden sıyrılıp, Kendi çıplak ayaklarımla yürümek istiyorum düzlüğe. Esirgenmiş bir şefkatin peşinde heba olmasın ömrüm... 𝓡 𝓤 𝓛 𝓔 𝓡