İnsan denilen varlık eti, sütü, yünü der,
Rab’bine şükür etmez iş gücünü de bekler…
Dinmez bir sömürü var tabiat varlıklarına,
Rab’bimin kullarına can taşıyanlarına…
Oysa hakkımız yoktur onları kullanmaya,
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta