Hayrettin Taylan Şiirleri - Şair Hayrett ...

Ben bu aşkın failiyim, sense fiilisin,bu yüzden bütün belirteçler seni belirtir.
-Yürek sızılarından eylemsiler oluştu.Bütün belirteçlerin sahibesi oldun.
-Bir eylem gibi oturdun durumun, zamanın, yer yönünün, miktarın ve soruların.
-Çeşit çeşit olup belirtiler seni aşktan önce.
Haydi içimde uyuyan zaman oldum. Ne zaman sorusunu sorduğumda cevaplarım belirtti seni.Sen aşksın,sen fiilsin.
-Dün seni özlem tohumlarında uyandığını gördüm.

Ayna gölgesi beni anlatıyor sensizliğe. Son bakışın sinmiş aynama.
Can kırıklarının tarağı suçlarımın saçını tarayamıyor. Kırışık bir ruhun son haliyim.Beyazlaşan saçlarımın beyazlığı aşk acısının rengi oluyor. Binlerce ben geldi. Hangi b’enin sıfırında beni anlar acıların.
Soylu sevgilerin fidesiyim.Bağrıma kadar açılacak çiçeklerin.Taş kesilme devrini bitirmelisin. Taştan ,baştan, aşktan aynı ruhun sesi çıkar.
-Beni bulurdu ben’in. Nefretlerinin silgisini kemiren malihülyaların
Umutsuzluk defterinden çık. Seni y’azmaya gelen b’aşka k’alemlerin
zehri sinmesin sözsüz ve bensiz dünyana.

Hüzzam suskuların bestesinde sustum .Defterini kaderinin kuytularında bırakan kelamın kalakalışıyım.
Gelmelere dönük sözlerim vardı aşk kuş’ayken.
Bitkin özlemin sırrında ağsan diyorum bensizliği. Aşka ihanetlerin acısında ayıklasan sevenle sevmeyenin gerçek yüzünü.
Bir tarih yazıyordu yüreği bozuk paraların üstünde.İstanbul,vazgeçmeliğimin son resmi olarak kalıyordu.
Son damlan boğaz sularına kardeş olduktan sonra, benim damlalarım alıştırma yaptı acılarımıza.
Seni yeniden görebilmek için yapay görmeler arasatı sundum kendime.

Yüreğimde başka dillerde konuşan bir sen var.Çevrimdışı sözlerini tercüme edemiyor aşkın tercümanı.
-Artık gitmelisin benden.
Bir rüyanın gerçeğinde üşüdüm. Sarılmıştık yıllar sonra.
Hani sarılırken başım omzunda ve sırtının sırlarını görür gibiyiz ya. Öyle işte sarılmıştık, gözlerimden akan yaşlar, arka dekoltenden akıp gidiyordu.
-İlk kez gözyaşlarım teninle tanışıyordu.Ağladığımı hissetin. Sen de başladın ağlamaya. İkimiz de ağlıyorduk. Aşk birbiri için ağlamakmış meğer. Sonra boyun omzuma yetişmediğinden göz yaşların yere damlıyordu. Her damlası yere değince beynimde en yüksek ses gibi zonkluyordu.
-Artık gitmelisin bu sarılışın sonrasında ben öldüm. Son kez sarılmak ölüme yakın demler sonar.

sevinin serin sularında yıkandı ömrüm
tutunmaya tutunmak ermişi gibi eridim yoluna
yakan zamanı yaşadım sensiz her süreğende
isterik bir hazın ininde içime sözlendin
düş güllerinin kızıllarında onulmaz oldun
kangren gibi kestin günahsız demlerimi

23.23. 2010

İspinozların davetsiz misafiriyim. Bayram şekerden önce bana geldi. Bayram oldum, hangi bayramı seviyorsan o bayram oldum.Senin yerine çocuk oldum, bayram namazından sonra gidip şeker topladım. Bozuk moralim kadar, bozuk paralarım oldu.
-Tüm sevdiklerim yoktu. Elini öpeceğim annem yoktu. Babam da yoktu. Sarılacağım, gözlerinde kalacağım, bakışından şeker toplayacağım öylece kaldığım, öylece nemli gözlerinde sustuğum sen de yoktun.

Bestelenmemiş acılarım vardı. İçimde çalınıp durdu sızıların. Hiç kimsenin hiçbir şeyini oynamak zorunda kaldım.

“Bir güzelin en iyi frikiği gülerken saklayamadığı gamzeleridir.”
Gamzelerinde kalan sözsüz atlasın çeşnisinde acın hangi çeşitsizliği yok edebilir ki?
*Vedalar tepesi oluşturup içsel vadine gelişimi engelleyeceksen gelme. Vedaları sevmedim senden sonra.
-Kim veda etse benim düşmanımdır. Dünya nüfusu seni saymazsak sıfır. Ha bir de benim gibi hayal kırıklığına uğrayanları sayarsak o kadar. Bu yüzden biz kaç kişiyiz diye sorma.Bütün güzeller öldü sen gidince. Bana güzel kimdir diye soranlara.
-Bir güzel vardı, o da benin güzelimdi.O da güzelce gitti.
-Kimi seviyorsan güzel odur.

Hoş geldin hoşlarıma yaralar sunan kendini bende unutan.
Tut sözünü senden gittim de. İnandır bana resmi unutmalarına atılan mührümün dilini. Mürekkep ol, aşk ol, sen ol .
Mühürsüz bıraktığın dudağımın öpücük kederini kim anlayacak.
-Lâl kaldığım aşk özgürlüğünde göz çeperlerini benden ayırma.
Nahoş olmuş olmazların sazına kaderimi sunma.Beni
avazların çalgısı yapma sana yapışık limitlerim varken.

Bir kulunu çok sevdim/Külünden Aşk Doğar-5

“Döndüm kıbleye doğru açtım ellerimi
Yalvardım Allah’ıma duysun diye beni
Damla damla gözyaşım dökülürken gözümden
Çektiğim acıları yaşıyorum yeniden “

Dörde katlanmış, derde sarılmış, dermana sızdırılmış, ufka bandırılmış bir halin halis muhlis niyetiyim. İnsan, niyetlerinin şifresinin çözülmüş halidir. İnsan, içinde birikmiş niyetlerin hazin hazinesidir. Her niyet iyi niyet üstüne kurulmuş bir saat olsa da bazen çalmayan zamanlar da kötü niyetlerin saatini çalar şey’tan.
- Gün’eşim batalı Şey’ tan dayım biraz.
Karanlık kalmış yanlarımı aydınlatıyor başkalaşmış demkeşlik.
Delilere emanet demlerimin aşk akıllısıyım.Aşkla akılı bir arada tutmanın delisiyim. Aşk varken, akıl kendine emanetken, işte bak ben süreğen yüreğin tavında kendimi taşıyorum.

*Kadınlar katmanında his arasında binlerce sis yaşadım.Her kadın meğer binlerce insanlık dersiymiş.Her kadını yaşamak meğer binlerce alemin denkleminde çözülmekmiş.Kadınlar tanıdım, kendimi tanıdım .